Λήψη από YTS.MX
Επίσημος ιστότοπος ταινιών YIFY: YTS.MX
MOSFILM Studio
ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΠΡΩΤΟ
Βασισμένο σε μια ιστορία του B. Lavrenyov
Γράφτηκε από Γ. ΚΟΛΤΟΥΝΟΦ
Σκηνοθεσία από Γ. CHUKHRAI
Διευθυντής Φωτογραφίας S. URUSEVSKY
Μουσική από Ν. ΚΡΥΟΥΚΟΦ
Ηχολήπτης Λ. ΜΠΟΥΛΓΚΑΚΟΦ
Εκμαγείο:
Maryutka Izolda IZVITSKAYA
Υπολοχαγός Όλεγκ ΣΤΡΙΖΕΝΟΦ
Επίτροπος Yevsyukov Νικολάι ΚΡΥΟΥΤΣΚΟΦ
Τσουπίλκο - Ν. ΝΤΟΥΠΑΚ Τερέντιεφ-Γ. SHAPOVALOV
Guzhov- P. LYUBESHKIN Gvozdev- L. KOVYLIN
Πέρασε αυτός ο καιρός από εμάς για τα καλά...
...αλλά θα μείνει μαζί μας πάντα.
Ας επιστρέψουμε σε αυτά τα ταραχώδη, όμορφα χρόνια,
τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης.
Ένας ηττημένος Κόκκινος Στρατός το απόσπασμα υποχωρούσε
από την Κασπία Θάλασσα στην άμμο του Kara Kum.
Μόνο είκοσι τρία άτομα και τον Επίτροπό τους, Yevsyukov,
κατάφερε να ξεσπάσει της θανατηφόρας περικύκλωσης.
Ήταν άνδρες του Κόκκινου Στρατού, απλά απλοί άνθρωποι.
Και ανάμεσά τους ήταν η Maryutka,
ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής της μονάδας τους.
Δεν έχασε ποτέ σουτ.
Είχε τριάντα οκτώ Λευκούς Φρουρούς προς τιμήν της.
Ένας αξιωματικός!
Το τριάντα ένατο! Χολέρα ψαριών.
Το σαράντα!
Καπετάνιος! Απέχουν περίπου πέντε βερστόνια μακριά!
Σεμιόνοφ και Χαρούντζα έχουν σκοτωθεί.
Πόσοι από αυτούς;
Περίπου είκοσι.
Αφήστε τους να πάνε.
Δεν πάμε να τους κυνηγήσει.
Θα πεθάνουν οι ίδιοι στην άμμο.
Έτσι, τα απομεινάρια του το ειδικό απόσπασμα Guriev
βρέθηκαν 37 versts North- Δυτικά από τα πηγάδια,
χωρίς φαγητό,
νερό
και κάθε ελπίδα σωτηρίας.
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για εμάς -
πέρα από την άμμο στη Θάλασσα της Αράλης.
Και από εκεί κάντε μια παράκαμψη στο Καζαλίνσκ,
όπου είναι το αρχηγείο του μετώπου.
Και τι θα φάμε;
Θα πρέπει να σφίξουμε τις ζώνες μας.
Δεν είμαστε κάποιοι πρίγκιπες.
Θέλεις να σε εξυπηρετήσουν σαρδέλες και μέλι;
Έχουμε λίγο ρύζι.
Όταν το τρώμε, θα σκοτώσουμε καμήλες.
Και μετά ο ένας τον άλλον;
Όχι λογομαχία!
Γνωρίζετε το επαναστατικό σας καθήκον; Ή στον τοίχο!
Δεν υπάρχει τοίχος εδώ,
μόνο αυτή η καταραμένη άμμος.
- Σήκω, σύντροφε Επίτροπε! - Τι; Τι είναι αυτό;
- Τι συμβαίνει; -Έρχεται ένα καραβάνι!
Τι τροχόσπιτο; Σταμάτα να λες ψέματα!
Καμήλες, καμιά δεκαριά από αυτές!
Δεν είναι μακριά, περίπου τρεις στίχους από εδώ.
Ακολουθήστε με!
Ελπίζω να τους προλάβουμε!
Μόλις τους δούμε, επιτεθείτε! Μην γλιτώνεις τα πόδια σου!
Οι μισοί από εσάς δεξιά, οι υπόλοιποι στα αριστερά! Εμπρός πορεία!
Ο Θεός τους έστειλε. Είχε έλεος πάνω μας.
Ο Παντοδύναμος Θεός!
Δεν υπάρχει Θεός, πόσες φορές πρέπει να σου πω;
Υπάρχει λόγος για όλα!
Παύση!
Κανένα όπλο; Βάλτε τα στο έδαφος!
Ή θα τους σκοτώσω όλους!
Ακολουθήστε με!
Ερχομαι σε!
Μην πυροβολείτε στις καμήλες!
Είναι καλές λήψεις!
Υπάρχει ένας αξιωματικός πίσω από την καμήλα.
τον βλέπω.
Το σαράντα πρώτο!
μου έλειψε!
Χολέρα ψαριών.
Αυτό είναι όλο!
- Αυτό είναι! - Περίμενε!
- Και όχι λογομαχίες! - Άκου!
Είναι θάνατος για έναν Καζάκο χωρίς καμήλες!
Πάρε τα λεφτά. Αφήστε μου τις καμήλες!
Πόσα χρήματα θέλεις;
Αφήστε τις καμήλες!
Δεν καταλαβαίνεις, μπλοκέ,
Δεν σε κλέβω,
τα παίρνω για επαναστατικές ανάγκες!
Κύριέ μου!
Θα είναι θάνατος χωρίς καμήλες!
Δεν είμαι άρχοντας για σένα.
- Περίμενε! Περιμένετε! - Αυτό είναι όλο.
Μπορείς να περπατήσεις, αλλά εδώ θα πεθάνουμε.
Πόσα χρήματα θέλεις; Τα λεφτά του τσάρου.
Σου αφήνω τα μισά.
-Για αυτά θα σου δώσω απόδειξη. -Τι το χρειάζομαι;
Ω, κύριε μου.
Κρίμα.
- Α, είναι πολύ κακό. - Είπα ότι αυτό είναι.
Μην το κάνεις.
- Πάρε τα λεφτά. - Πήρες την απόδειξη. Αυτό είναι όλο.
Ποιος είσαι;
Υπολοχαγός Govorukha-Otrok.
Και ποιος είσαι;
Σύντροφε Επίτροπε, εκεί μια σημείωση κάτω από την επένδυση.
Το έβαλε ραμμένο στην φόδρα.
Εδώ.
Σε ποιους μπορεί να αφορά.
Υπολοχαγός Govorukha-Otrok, Βαντίμ Νικολάγιεβιτς,
εξουσιοδοτείται από την κυβέρνηση του ανώτατου ηγεμόνα της Ρωσίας,
Ναύαρχος Κολτσάκ,
να τον εκπροσωπήσει στην κυβέρνηση της Κασπίας
του στρατηγού Ντενίκιν.
Οι μυστικές πληροφορίες πρόκειται να κοινοποιηθεί προφορικά
στον στρατηγό Ντρατσένκο.
Ποιες μυστικές πληροφορίες;
Έλα πες μου τα πάντα.
Είσαι κρατούμενος μας.
Και είμαι ο διοικητής, Επίτροπος Yevsyukov.
Κύριε Γεβσιούκοφ;
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Απάντησε στις ερωτήσεις μου!
Δεν είμαι εξουσιοδοτημένος να κάνω διπλωματικές διαπραγματεύσεις
με τους όμοιους σου.
Εσείς...
Λευκός σκόρος!
Πες μου αλλιώς θα καταβροχθίσεις τη σφαίρα!
Αν με σκοτώσεις...
Θα καταβροχθίσεις τίποτε απολύτως.
Εντάξει.
Σύντομα θα τραγουδήσεις ένα διαφορετικό τραγούδι.
Θα χορέψετε σε άλλη μελωδία!
Σύντροφε Επίτροπε,
θέλεις να τον στείλω στον παράδεισο;
Όχι, καλύτερα όχι.
Είναι μεγάλο ψάρι.
Θα τον παραδώσουμε στο αρχηγείο. Ας τον ανακρίνουν.
-Τι τον χρειαζόμαστε; - Να τον σύρουμε μαζί μας;
- Τώρα στρατολογούμε αξιωματικούς; - Ησυχία!
τον παίρνω, Θα απαντήσω για εκείνον.
Μαριούτκα...
εμπιστεύομαι η εξοχότητά του σε σας.
Κράτα τα μάτια σου πάνω του! Μην τον αφήσετε να ξεφύγει!
Ναί!
Ουμανκούλ.
Φύλαξε τις καμήλες. Χωρίς αυτούς θα είμαστε νεκροί.
Εντάξει, Επίτροπε. Θα είναι ασφαλείς μαζί μου.
Εντάξει.
Ετοιμάζω!
Γεια σου!
Θα είσαι υπό τη φρουρά μου.
Γιατί κοιτάς επίμονα;
Νομίζεις ότι μπορείς να ξεφύγει από μένα;
Δεν θα το κάνω λείπει πάλι.
- Πολύ ωραία. - Τι;
Είναι ωραίο να είσαι φυλακισμένος ενός γοητευτικού Αμαζονίου.
Αλητεία!
- Έλεος. - Έλεος!
Βάζω στοίχημα ότι μόνο εσύ ξέρεις πώς να χορέψεις.
Προχωρώ!
Χολέρα ψαριών.
-Καλά πάμε καλά; -Καλά.
Τώρα, η καμήλα.
Σταμάτα να τον κοροϊδεύεις! Είναι καμήλα, όχι άλογο.
Δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα σου.
Απλά κοιτάξτε τη Maryutka δαμάζοντας το αγαπημένο αγόρι της.
Έχει τσακίσει την εξοχότητά του σε καθόλου χρόνο.
Τι κάνεις;
Δεν έχει ουρά. Πώς θα διώξει τις μύγες;
Και τι θα γινόταν αν αυτός τρέχει μακριά;
Ηλίθιε, δεν υπάρχει τίποτα αλλά άμμος τριγύρω.
Μπορεί να είναι άμμος, αλλά έτσι θα νιώθω πιο σίγουρος.
Συνέχισε, κοιμήσου, «καβαλιέρη».
Αγόρι, μακάρι να μπορούσα να βρω ένας τρόπος να την προσεγγίσεις.
Πήγαινε και δοκίμασε...
Ένας άντρας ήδη προσπάθησε να την πλησιάσει...
- Λοιπόν; - Τίποτα.
Είχε αποκρούσει πριν μπορούσε να την πλησιάσει.
- Ποιος ήταν; - Ήταν πριν την ώρα σου.
Έλα, πες μου, ποιος ήταν;
- Έλα! - Ήμουν εγώ!
λες ψέματα!
Πήρα μια κούπα πρησμένο έτσι.
Με έκανε με ένα όπλο λαβή. Ένα από τα δόντια μου είχε φύγει.
Σοβαρό κορίτσι.
Αν προσπαθήσεις μόνο, θα χάσεις όλα σου τα δόντια.
Είναι άδικο. Έχασες ένα και θα τα χασω ολα?
θα φροντίσω των υπολοίπων.
Τι είναι αυτό;
Ένα πεινασμένο τσακάλι που κλαίει.
Να κλαίει σαν παιδί.
Οι μουνί ιτιές είναι τώρα ανθισμένες στο χωριό μας.
Λυπάμαι για τον Καζακστάν...
Ένας Καζάκος δεν μπορεί να κάνει χωρίς καμήλα.
Το σίγουρο...
Δεν είναι ζωή για έναν αγρότη χωρίς βοοειδή.
Πού είναι οι καμήλες;
Κοιμόσουν, έτσι δεν είναι;!
Ναι, ήσουν!
Πού είναι οι καμήλες;
Ανάθεμα!
Τι έκανες!
- Τι έγινε; - Οι καμήλες έχουν κλαπεί.
-Τι λες; - Ο Ουμανκούλ τα έχει κλέψει.
Και ο Τσιπίλκο κοιμόταν.
Αυτό λέω πειθαρχία!
- Σώπα! - Αρκετά με αυτό.
Μπορείς τουλάχιστον να σιωπήσεις, ψάρια χολέρα;
Κομμισάριος!
Κομμισάριος, έβριζες τον Ουμανκούλ.
Θα τον έπνιγα με τα ίδια μου τα χέρια.
Έλα, Επίτροπε. Ο Ουμανκούλ είναι ξαπλωμένος εκεί.
Συγχώρεσέ μας αδερφέ.
Δεν υπάρχει τοίχος εδώ, Κομμισάριος.
Πυροβόλησέ με έτσι. Το άξιζα.
Παράταξη!
Γιατί στέκεσαι; Πάμε.
Μπες στην ουρά, Αντρέι.
Θα σας δοκιμάσουμε όταν λάβουμε στα κεντρικά γραφεία.
Ερχομαι!
Ορίστε, συνταγματάρχη.
Τώρα πες μου την αλήθεια, πως εγινε?
Είναι η αλήθεια, ορκίζομαι!
Μας επιτέθηκαν στρατιώτες. Πήραν τις καμήλες.
Είναι θάνατος για έναν Καζάκο χωρίς καμήλες.
Πού είναι ο αξιωματικός;
Τι έκανες με τον αξιωματικό;
Τι έχω κάνει;
Σκότωσαν οι Κόκκινοι ο αξιωματικός;
Πήγε στο Kara Kum.
Είμαι ένας φτωχός άνθρωπος. Που μπορώ πάμε χωρίς καμήλα;
Στείλτε άντρες πίσω τους τώρα!
- Είναι αδύνατο! - Είσαι έξω από τα μυαλά σου;
Η μοίρα μας εξαρτάται από τις πληροφορίες αυτός ο αξιωματικός έχει!
Αμέσως!
Προς την έδρα!
Ναι, κύριε!
Σηκωθείτε!
Και τώρα μόνο έντεκα από αυτούς πάνε πάνω από την άμμο.
Τα υπόλοιπα έχουν αρπάξει από τις τάξεις δίπλα στην έρημο.
Οι τάφοι τους έχουν σταθεί σαν ορόσημα στο μαύρο μονοπάτι.
Και αυτοί που έμειναν ζωντανοί
συνέχισαν το δρόμο τους...
στη Θάλασσα της Αράλης.
Γιατί να τον σύρουμε μαζί; Ας κάνουμε το κάθαρμα μέσα!
Μόνο ο διάβολος μπορεί να σε καταλάβει!
Είσαι άλογο κάρα ή τι;
Φαίνεσαι τόσο αδύναμος, αλλά συνεχίζεις για δύο άντρες.
- Τι; Είναι κακό; - Αυτό είναι.
Αυτό είναι το τέλος.
Μένω εδώ.
Όχι!
Δεν μπορείς να είσαι λιποτάκτης από την Επανάσταση.
Ξυπνώ.
Ξυπνώ!
Δεν πάω άλλο!
Θα πεθάνουμε πάντως!
Ξυπνώ!
Δώσε μου ένα διάλειμμα...
Δεν αντέχω άλλο!
Ξυπνώ!
Θάλασσα της Αράλης, παιδιά!
Η θάλασσα της Αράλης!
Γειά σου.
Που πάτε;
Είμαστε οι κόκκινοι.
Θα πάμε στο Καζαλίνσκ.
Πάρε μας, καλέ.
Δώσε μας λίγο φαγητό.
Η σοβιετική εξουσία θα σας ευχαριστήσει για εμάς.
Είσαι κόκκινος;
Μπολσεβίκος; Ήρθες από το κέντρο;
Όχι, δεν είμαστε από το κέντρο.
Κάνουμε το δρόμο μας από τον Γκουρίεφ.
- Από τον Γκουρίεφ; - Ναι.
- Πέρασες από το Kara Kum; - Ναι.
- Χωρίς καμήλες; - Ναι, χωρίς καμήλες.
Είναι αδύνατο!
Ακσακάλ!
Πήγαινε μέσα.
Παίρνω έναν υπνάκο, φάτε λίγο πιλάφι.
Του έχει κάνει λάσο;
Δέστε σφιχτά το αγαπημένο σας αγόρι.
Σαν ένα σκυλί σε μια αλυσίδα!
- Αυτό είναι δικό σου; - Ναι, το δικό μου.
Πώς σε λένε;
Δεν καταλαβαίνεις;
Είμαι η Maryutka, και εσύ;
Είμαι η Αλτυναί.
Άλτυναι, δώσε μου ένα κομμάτι χαρτί.
Πρέπει να γράψω κάτι.
- Χαρτί; - Ναι.
- Είναι όμορφο. - Ναι, όμορφη.
Δεν είναι γοητευτική;
Αρκετά;
Αλτιναί, μείνε μακριά του. Είναι κρατούμενος.
Αφήστε την ήσυχη.
Ξέρω ο ίδιος τι να κάνω.
Φύγε.
Τι θέλετε;
Της αρέσει ο ιμάντας ώμου μου.
Μετά δώστε της.
Πάρτε το και βγείτε έξω.
Φύγε!
Αγόρι, πόσο χαρούμενη είναι.
Μοιάζει με νεαρή γυναίκα, αλλά πραγματικά είναι παιδί.
Τι είναι αυτό που γράφεις;
Τι σε νοιάζει;
Ίσως θέλετε να γράψω ένα γράμμα;
- Υπαγόρευσέ το και θα γράψω. - Έξυπνο αγόρι!
Θα σου λύσω τα χέρια και θα ξεφύγεις;
Γαβγίζεις σε λάθος δέντρο, αγαπητέ μου.
Δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Δεν είναι ένα γράμμα που γράφω, είναι στίχοι.
Στίχοι;
Γράφεις στίχους;
Νομίζεις ότι είμαι πολύ ηλίθιος για αυτό;
Δεν είμαι πιο ηλίθιος από ότι είσαι.
Δεν νομίζω είσαι ηλίθιος.
Είναι όμως η κατάλληλη στιγμή για τη συγγραφή στίχων;
Απλά είναι η ώρα!
Αλλά δεν βγαίνουν Εντάξει.
Διαβάστε μου το.
Καταλαβαίνω για στίχους.
Όχι, δεν θα καταλάβεις.
Είσαι από αίμα αρχοντικού, σου αρέσουν οι στίχοι για τα λουλούδια...
Και γράφω για την επανάσταση.
Ίσως μου είναι ξένοι,
αλλά μπορώ να τους καταλάβω.
Λοιπόν, τι στο καλό! Ακούω!
- Δεν θα με γελάσεις; - Όχι.
Ακούστε λοιπόν.
Όταν οι Κοζάκοι επιτέθηκαν,
Δήμιοι, μισθωτοί του τσάρου,
Μόλις τους συναντήσαμε με πυρκαγιά,
Εμείς, Κόκκινοι μαχητές, είμαστε γενναίοι!
Υπήρχαν πολλοί αυτοί οι Κοζάκοι -
Αναγκαστήκαμε να νικήσουμε μια υποχώρηση.
Yevsyukov, ηγέτης μας ηρωικός,
Μας διέταξε να τους σπάσουμε ράτσα!
Το πολυβόλο μας έριξε σφαίρες,
Έπρεπε να πεθάνουμε ούτως ή άλλως.
Κατέβηκε όλη η μονάδα μας,
Είκοσι στη στέπα έκανε δρόμο!
Δεν μπορώ να το φτιάξω άλλο.
Δεν μπορώ, για τη ζωή μου!
Δεν ξέρω που να βάλεις τις καμήλες.
Ναί...
Είναι πολύ καλό.
Τόση εκφραστικότητα.
Πολλά από τι;
Πολλά συναισθήματα, καταλαβαίνεις;
Μπορεί κανείς να δει ότι είναι γραμμένο από την καρδιά.
Ναι, είναι εγκάρδιοι.
Γράφω από την καρδιά μου.
Αλλά δεν θα τα τυπώσουν,
λένε ότι είναι δεν έχει τελειώσει.
Πώς να τα τελειώσεις όμως;
Είσαι έξυπνος άνθρωπος. Ίσως το ξέρεις αυτό;
Δεν είναι απλό πράγμα να το εξηγήσεις.
Το να γράφεις στίχους είναι τέχνη.
Και κάθε τέχνη απαιτεί γνώση.
Εάν ένας μηχανικός δεν γνωρίζει τους κανόνες για την κατασκευή γέφυρας,
είτε δεν θα το χτίσει ποτέ, ή να φτιάξεις μια κακή γέφυρα.
Μια γέφυρα που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Για μια γέφυρα χρειάζεσαι αριθμητική,
αλλά οι στίχοι μου προέρχονται από την καρδιά μου.
- Μα δεν έχεις καμία ικανότητα. - Όχι, δεν έχω.
Πρέπει να μελετήσεις.
Φοβάμαι ότι το κάνω.
Αλλά δεν πειράζει.
Πρώτα θα συντρίψουμε η αντεπανάσταση,
και μετά θα πάω στο σχολείο να μάθουν πώς να γράφουν στίχους.
Υπάρχουν τέτοια σχολεία;
Νομίζω ότι υπάρχουν.
Άκου, δόκιμος, πονάνε τα χέρια σου;
Όχι πολύ. Απλώς αισθάνονται μουδιασμένοι.
Ματιά...
Ορκιστείτε ότι δεν θα τρέξετε μακριά, τότε θα σε λύσω.
Πού μπορώ να σκάσω; Στην άμμο;
- Να σε φάνε τα τσακάλια; - Έλα, ορκίσου. Επαναλάβετε μετά από μένα.
Ορκίζομαι στους φτωχούς προλεταριάτο
αγωνίζεται για τα δικαιώματά του,
και πριν τη Μαρία Μπάσοβα, ότι δεν θα σκάσω.
ορκίζομαι.
Τώρα αν τρέξεις μακριά, θα είσαι ο χειρότερος απατεώνας.
Ορίστε, καλύψτε τον εαυτό σας.
Σας ευχαριστώ.
Καληνύχτα Μαρία.
Filatovna είναι το πατρώνυμο.
Φιλάτοβνα.
Ο Επίτροπος ήθελε να παραδώσει ο υπολοχαγός το συντομότερο δυνατό.
Έτσι αποφάσισε να τον στείλει δια θαλάσσης, με τη Μαριούτκα και δύο στρατιώτες.
Οι υπόλοιποι θα πήγαιναν κατά μήκος της ακτής
προκειμένου να σχηματιστεί μια νέα απόσπαση στο δρόμο τους.
Γιατί στέκεσαι; Πάω.
Θα είσαι υπεύθυνος.
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τον δόκιμο! Αν ξεφύγει, θα είναι το τέλος σου.
Αντίο.
Και κάτι ακόμα.
Πες τους στα κεντρικά για να μας στείλετε αντίγραφο ασφαλείας.
Και αν συναντήσετε τους Λευκούς, μην τον αφήσουν ζωντανό.
- Εντάξει. - Το κατάλαβες;
Πάω.
Ομαδικά. Έλα, σπρώξε!
Απλά κοιτάξτε τον! Παίρνοντας τον εαυτό του στη φυλακή.
Ναι.
Θα τον ανακρίνουν στο έδρα, και στον τοίχο.
Που έμαθες θαλασσοπορών;
Στην Πετρούπολη.
Είχα το δικό μου γιοτ.
Πλέω στον κόλπο.
Στο σπίτι στο Αστραχάν, οι πλούσιοι είχε και γιοτ.
Πολύ όμορφο.
Νερό!
Τόσο καθαρό, τόσο μπλε!
Δεν ξέρω καν τι να συγκρίνετε το με. Εσείς;
Ναι, είναι εκπληκτικά μπλε!
Ω Θεέ! Και τα μάτια σου είναι
μπλε σαν τη θάλασσα!
Ανάθεμα! Ο άνεμος είναι ανατολικός!
Δεν πειράζει. Θα φτάσουν στην Μπάρσα και να περάσουν τη νύχτα εκεί.
Κόψτε τα σεντόνια!
Vyakhir!
Σεμιόνοφ!
Οι στρατιώτες μας πνίγηκαν!
Ω, διάολο! Είναι απλά ένα παραμύθι!
Ο Ρόμπινσον συνόδευε από τον Man Friday.
Χρειαζόμαστε λίγο φως να κοιτάξει γύρω του.
Το φυτίλι βράχηκε.
Ανάθεμα!
Που είσαι;
Απάντησέ μου!
Εδώ είμαι!
Εδώ, ξεβιδώστε τη σφαίρα.
Ετοιμος.
Ρίξτε το μπαρούτι. Έγινε;
Άναψε το.
-Τι θα κάψουμε; - Το ψάρι.
- Είναι λιπαρό. - Πώς είναι δυνατόν;
Κάψαμε ψάρια στον Βόλγα. Καίγονται καλύτερα από τα καυσόξυλα.
Ω, είναι πολύ κακό για τα αγόρια. Πνίγηκαν για το τίποτα.
Πρέπει να στεγνώσουμε τα ρούχα μας,
αλλιώς θα κρυώσουμε.
Τι σε εμποδίζει;
Βγάλτε τα και στεγνώστε τα.
Στεγνώνεις και θα περιμένω εκεί έξω.
Απλά κοιτάξτε σε αυτόν τον δυνατό αέρα!
Θα παγώσεις μέχρι θανάτου!
Δεν θα σε φέρω σε δύσκολη θέση;
Σταμάτα να λες βλακείες! Οι ιδέες που παίρνετε κύριοι!
Συνέχισε, γδύσου!
Γδύσου, είδωλο!
Τι πόνος στο λαιμό που είσαι!
- Μαρία Φιλάτοβνα; - Τι;
Θέλω να ξαπλώσω.
Έχω τρομερό πονοκέφαλο.
Αυτό είναι από τον καπνό και την εξάντληση.
Καλύψτε τον εαυτό σας.
Κοιμήσου. Θα κάτσω εδώ.
Τότε θα είσαι σε επιφυλακή.
Ξυπνώ.
Έλα, ξύπνα!
Ακούς;
Παρακολουθήστε τη φωτιά.
Θα βγω στην ακτή.
Είμαστε τυχεροί που η βάρκα δεν έχει βυθιστεί.
Ίσως τα καταφέρουμε στο Καζαλίνσκ.
Υπάρχουν μερικά κέικ στο σάκο. Φάτε τα.
Σηκωθείτε, έχουμε μπελάδες!
Ξυπνήστε, έχουμε μπελάδες!
Είναι το τέλος μας!
Πράγματι κρύωσε. Τρελαίνει!
Θα πεθάνει.
Τι να πω στον κομισάριο;
Ω, καημένε μου γαλανομάτη βλάκας!
Τι είναι αυτό;
Πού είμαι;
Έχεις ξεχάσει;
Είμαι εγώ, Maryutka! Θυμάσαι τώρα;
Αχ, Man Friday!
Ξανά κραυγή.
Εσύ και η Παρασκευή σου. Δεν θυμάμαι τι μέρα είναι σήμερα.
Δεν είναι η μέρα, υπάρχει ένα τέτοιο όνομα.
Μη σηκώνεσαι και μη μιλάς, αλλιώς θα αρρωστήσεις ξανά.
Α, πρέπει να σου δώσω κάτι για να φάω.
Περίμενε ένα λεπτό.
κάνει ζέστη!
- Πονάει το κεφάλι σου; - Όχι.
Καλός. Φώναξες στον ύπνο σου.
Μίλησες και έδωσε εντολές.
Υπάρχει άνεμος και κενό τριγύρω,
και μόνο εμείς οι δύο στο νησί. τρόμαξα.
- Πώς τα κατάφερες; -Καλά τα κατάφερα.
Φοβόμουν μόνο επρόκειτο να πεθάνεις.
Εδώ...
Φάτε το.
Σας ευχαριστώ, αγαπητέ μου.
Φάω.
Δεν είμαι κάποιο κτήνος
να αφήσει έναν άνθρωπο να πεθάνει.
Αλλά είμαι δόκιμος, ο εχθρός σου...
Κάποιος εχθρός, αν δεν μπορείς σηκώστε ακόμη και το χέρι σας.
Συνεχίστε, φάτε.
είχα αρκετά, τώρα τρως.
Δεν θέλω, Δεν πεινάω.
Έλα, φάε.
Τι είναι αυτό;
Θα ήθελα έναν καπνό.
Ένας καπνός;
Εδώ.
Έχει μείνει λίγος καπνός. το στέγνωσα.
ήξερα θα ήθελες έναν καπνό.
Είσαι καθαρός χρυσός, Μασένκα! Είσαι καλύτερος από μια νοσοκόμα.
Βλέπω ότι δεν μπορείς χωρίς νοσοκόμα.
Κρίμα που δεν υπάρχει χαρτί.
Χαρτί;
Ορίστε, κυλήστε τον εαυτό σας ένα τσιγάρο.
Αλλά αυτά είναι τα ποιήματά σου!
Έχεις ξεφύγει από το μυαλό σου!
Δεν θα το πάρω!
Πάρτο, ανάθεμα!
Τι πόνος στο λαιμό που είσαι!
Ευχαριστώ, Μασένκα.
ποτέ δεν θα Ξεχάστε το.
Οι κόκκινοι έχουν ήσουν εδώ, στο aul;
Έχουν υπάρξει σε άλλα αουλ;
Δεν ξέρει.
Βρήκαμε έναν ιμάντα ώμου στην καλύβα.
Ίσως είναι δικό του, ή ίσως όχι.
Μόνο ο διάβολος ξέρει.
Οπότε λέτε ότι υπήρξαν όχι κόκκινα;
Και τι είναι αυτό; Πού είναι ο αξιωματικός;
σε ρωταω για τελευταία φορά!
Ετοιμάζω!
Μίλα, σκυλί!
Είσαι ο ίδιος σκύλος!
Δεν έχεις αλήθεια! Η αλήθεια είναι δική μου!
Βάλε στόχο!
Πήρα τον ιμάντα ώμου! Εγώ φταίω!
Πάρτε την!
Σε κοιτάζω και δεν μπορώ να καταλάβω
γιατί έχεις τέτοια μάτια;
Γεννήθηκα έτσι.
Όταν σε πήραμε αιχμάλωτο, σκέφτηκα...
Τι;
Σχετικά με τα μάτια σου...
Έχετε επικίνδυνα μάτια.
Επικίνδυνο για ποιον;
Για γυναίκες.
Φτάνουν κατευθείαν στην καρδιά σου, σε ξεσηκώνουν.
Σας έχουν ξεσηκώσει και εσάς;
Διάβολε!
Μην κάνετε τέτοιες ερωτήσεις!
γαλανομάτη βλάκας!
Γεια σου, δόκιμος!
Θα τα πάμε μια χαρά! Βρήκα κάτι.
Βρήκα μια καλύβα ψαρά! Είναι ένα πραγματικό παλάτι!
Γυάλινα παράθυρα, μια σόμπα!
- Και που πας; - Για να σε γνωρίσω.
Ανόητο, θα κρυώσεις πάλι. Ο άνεμος είναι τόσο δυνατός.
Αύριο μετακομίζουμε σε νέο διαμέρισμα.
-Να κουβαλάω κι εγώ κάτι. - Συνέχισε!
Δεν μπορώ να πάω έτσι!
Θα αρρωστήσεις ξανά! Προχωρώ!
Είμαι απολύτως καλά!
Δεν υπάρχει περίπτωση να είσαι καλά!
Σου λέω, είμαι καλά!
Ανόητος!
Εντάξει, πάρτο!
Κοίτα τι βρήκα!
Αλεύρι, ρύζι!
Θα ζήσουμε σαν βασιλιάδες τώρα!
Μπράβο σου Μάσα! Θα είχα πεθάνει χωρίς εσένα.
Σίγουρα, με τα ευαίσθητα χέρια σου.
-Τι θα κάνουμε τώρα; - Τι εννοείς, τι να κάνω;
Περιμένετε τους ψαράδες.
Θα είναι εδώ σε μερικές εβδομάδες για ψάρεμα και θα μας βοηθήσουν.
Ελπίζω να το κάνουν.
Ή αν εμφανιστεί ο Yevsyukov;
Αυτό θα ήταν μια πραγματική τύχη, δεν θα το κάνει;
Ναι... πραγματική τύχη. Γλυκό μου Άντρα Παρασκευή.
- Ορίστε πάλι. - Τι;
Μιλάμε ξανά για την Παρασκευή.
Υπάρχει μια τέτοια ιστορία,
για έναν άντρα που βρίσκει τον εαυτό του σε ένα νησί.
Και είχε έναν φίλο με το όνομα Man Friday.
- Πες μου γι' αυτό. - Είναι μεγάλη ιστορία.
Δεν βιαζόμαστε. Πες μου.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Προσπαθήστε να θυμάστε!
Πες μου!
Στην πόλη του Λίβερπουλ,
κάποτε ζούσε ένας άντρας.
Το όνομά του ήταν Ροβινσώνας Κρούσος.
Και είχε πάθος
για ταξίδια και περιπέτειες.
Έτσι αποφάσισε να δει πώς οι άνθρωποι ζουν σε άλλα μέρη του κόσμου
και ξεκίνησαν για ένα μακρύ ταξίδι
σε ένα ψηλό ιστιοφόρο
Αυτή είναι η ιστορία από τις περιπέτειες του Ρόμπινσον
και ο φίλος του, Man Friday.
Πόσο ενδιαφέρον!
Θα μπορούσα να το ακούσω πάντα...
Σας άρεσε;
Πώς τα ξέρεις όλα αυτά;
Δεν έγινα υπολοχαγός τη στιγμή που γεννήθηκα.
Πριν τον πόλεμο, Ήμουν φοιτητής.
Σπουδές φιλολογίας.
Και είχα ένα κανονικό ανθρώπινη ζωή:
το σπίτι μας στην Πετρούπολη,
βιβλία...
Τρεις τοίχοι βιβλίων.
Η λάμπα μας με ένα πράσινο Iampshade.
Γιατί σταμάτησες; Συνέχισε, πες μου.
Δεν μου αρέσει.
Νιώθω κουρασμένος μετά την ασθένειά μου.
Ω, καημένο, αδύναμο αγόρι μου!
Ω διάολο, πόσο ανόητο!
Τι εννοείς;
Η ζωή είναι τόσο ανόητη!
Έζησα 27 χρόνια,
περιπλανώμενος σε όλο τον κόσμο σε αναζήτηση κάποιου ιδανικού.
Αν μου το είχε πει κάποιος ότι εδώ, περιτριγυρισμένο από τη θάλασσα,
Θα ξόδευα τα περισσότερα ικανοποιητικές μέρες της ζωής μου,
Δεν θα το πίστευα ποτέ.
- Τι μέρες είπες; - Περιεχόμενο.
Οι μέρες που...
...συγχωνεύεσαι στη φύση,
όταν νιώθεις μέρος του
και να χαίρεσαι μαζί με αυτό.
Μιλάς σαν λόγιος άνθρωπος, και θα το θέσω απλά:
Είμαι χαρούμενος.
Μακάρι να μην είχα ποτέ να φύγει από αυτό το νησί.
Απλά μείνε εδώ πάντα.
Απολαμβάνοντας τον ήλιο.
Όχι, δεν θα το έκανα μείνε εδώ.
μου λείπει πραγματικούς ανθρώπους.
- Δεν είμαστε αληθινοί; -Φυσικά και είμαστε...
Δεν είναι η ώρα να λουφάρω.
Οι άντρες μας χύνονται το αίμα τους εκεί.
Θέλεις να είσαι πάλι στρατιώτης;
Φυσικά!
Και είμαι άρρωστος και κουρασμένος από όλες αυτές τις ανοησίες!
Τόσα χρόνια από αίμα και δηλητήριο!
Ο γερμανικός πόλεμος, ο εμφύλιος! Είναι ένας εφιάλτης!
Οι άνθρωποι παλεύουν για την αλήθεια.
Δεν θέλω αυτή την αλήθεια! Θέλω ειρήνη!
Για να επιστρέψω στα βιβλία μου...
Θέλω να ξεχάσω τα πάντα!
Έτσι κι η γη χωρίστε,
και θα εισαι διαβάζεις τα βιβλία σου;
Χωρίστε; Αφήστε το να χωριστεί!
Χωρίς ιδανικά, χωρίς πατρίδα!
Η κατεστραμμένη γη χάνεται!
Ω, διάολο! Υπάρχουν χιλιάδες αλήθειες!
Γερμανική αλήθεια, Ρωσική αλήθεια, η αλήθεια των χωρικών, η αλήθεια των ιδιοκτητών,
η αλήθεια των μπολσεβίκων!
Στο διάολο όλα!
Δεν θέλω άλλη αλήθεια αλλά το δικό μου!
Δεν θέλω να βλάψω τον εαυτό μου!
Άσε τους άλλους ψαχουλεύω στην κοπριά, σωστά;
Ναι, ας το κάνουν οι άλλοι!
Σε όσους αρέσει!
Πώς μπορείς;
Μασένκα, περίμενε! Δεν είχα σκοπό να σε πληγώσω!
Προσπάθησε να καταλάβεις, κουράστηκα πολύ!
Θα φύγουμε από εδώ και πήγαινε στη θέση μου.
Θα ζήσουμε μαζί, μόνο οι δύο από εμάς. Θα πας στο σχολείο.
Μου προσφέρεις
να γελάσω σε ένα πουπουλένιο κρεβάτι μαζί σου και να φας σοκολατάκια;
Όταν αυτές οι σοκολάτες είναι όλα λερωμένα με αίμα;
- Γιατί είσαι τόσο χοντροκομμένη; - Ακατέργαστο;
Και θέλετε να σας το παραδώσουν σε μια ασημένια πιατέλα;
Δεν σου αρέσει η μπολσεβίκικη αλήθεια,
αλλά τι ξέρεις για αυτό;
Ξέρετε ότι είναι όλα μούσκεμα με δάκρυα;
Όχι, δεν το ξέρω.
Είναι περίεργο. είσαι κορίτσι, αλλά έχεις γίνει τόσο σκληραγωγημένος.
Να μπερδευτώ με τους όμοιους σου!
Για ντροπή!
Μασένκα, πάμε και βυθιστείτε στο κρεβάτι!
Εσύ νωθρή! Βρώμικη ψείρα!
Σταμάτα να βρίζεις! Μην ξεχνάτε τον εαυτό σας!
Λυπήσατε!
Είσαι τυχερός είσαι γυναίκα.
Σε μισώ!
Σκουπίδια!
Για πόσο καιρό θα συνεχίσουμε έτσι;
Εντάξει...
λυπάμαι.
Με πονάει ότι σε έχω πληγώσει.
Γιατί; Πεινάτε;
Μην τολμήσεις να το πεις! Ακούς;
σε ακούω, Δεν είμαι κουφός.
Τι είδους κουβέντα είναι αυτή;
Δεν υπάρχει τρόπος να μιλήσουμε.
Είμαστε ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλον! Ζούσαμε τόσο καλά πριν από αυτόν τον αγώνα!
Ξέρεις τι, αγαπητέ μου;
Ξεχάστε τα πάντα υπήρχε μεταξύ μας.
Γιατί;
Τι συνέβη;
Δεν έγινε τίποτα.
Απλώς ξέχασα τον εαυτό μου κοιτάζοντας τα μάτια σου.
Ακούγοντας τη φωνή σας.
Όλα έχουν φύγει τώρα, σαν να μην ήταν ποτέ.
Ηρέμησε λοιπόν. Καλύτερα να φάτε λίγο ψάρι.
Όπως θέλετε!
Δεν σου επιβάλλω τον εαυτό μου.
Μασένκα!
Γιατί σε ερωτεύτηκα;
σπας καρδιά μου.
με εχεις φθαρει!
Σταμάτα, Μάσα. Ηρεμήστε.
Νόμιζα ότι ήσουν δυνατός!
Ότι ήσουν έξυπνος και θα το έκανες κατάλαβε με!
Ας μην το συζητήσουμε τώρα!
Θα το σκεφτώ αργότερα.
Αλλά μην το κάνεις τώρα, μην κλαις, αγαπητέ μου.
Ηρεμήστε.
Τώρα, αυτό είναι καλό.
Ας το ξεχάσουμε.
Μασένκα! Αγαπητέ μου!
Καλή μου!
Δεν ξέρεις τον εαυτό σου πόσο καλός είσαι.
Πες ότι με αγαπάς.
Το κάνω, αλλά στεναχωριέμαι ότι είσαι τόσο πίσω.
Λοιπόν, έχω μερικά παράπονα επίσης.
Η επανάσταση!
Το ονειρευόμουν σαν νύφη.
Το πίστευα.
Σε όλη μου την καριέρα του αξιωματικού Ποτέ δεν έβαλα το δάχτυλο σε στρατιώτη!
Αλλά με έπιασαν στο Gomel και με φτύνει στα μούτρα!
Γιατί;
Και οι άλλοι αξιωματικοί, αφαίμαξαν τους στρατιώτες άσπρο!
Πώς μας κακοποίησαν. Το ξέχασες;
Πώς μπορείς να μιλήσεις για τα παράπονά σου;
Ίσως έχεις δίκιο...
Είναι ανόητο.
Δεν το αντέχω πλέον!
Αν οι ψαράδες δεν είναι εδώ μέσα τρεις μέρες, θα αυτοπυροβοληθώ.
Και δεν ήσουν εσύ που με αποκάλεσε βραδύ!
το έκανα γιατί το άξιζες.
Θα το αρνηθείς;
Ερχομαι!
Πες ότι σου άξιζε!
Ναι, το άξιζα.
Άρα έγινες πιο σοφός τώρα;
Ναι, έγινα πιο σοφός.
Σας ευχαριστώ, με βοήθησες να γίνω πιο σοφός.
Είναι πολύ νωρίς για να σκεφτούμε να επιστρέψω στα βιβλία μου.
Πρέπει ακόμα να ζήσω μια αληθινή ζωή!
Και σφίγγω τα δόντια μου.
Και δάγκωσε σαν λύκος!
Αλήθεια συνήλθες;
το έκανα.
Αν πάμε πίσω στα βιβλία μας τώρα
και αφήστε σας διαχείριση της γης,
πρόκειται να κάνετε κάτι τρομερό για αυτό!
Όχι, Man Friday!
Ένα πανί!
- Οι ψαράδες! - Μασένκα!
Ωχ ηλίθια μου!
Η βασίλισσα της γης των Αμαζόνων!
- Μασένκα! - Άσε με!
Πρέπει να τους δώσουμε ένα σήμα.
Γιατί σήμα;
Μπορεί να περάσουν από δίπλα μας. Πάρε το όπλο!
- Έλα! - Ναι!
Σταμάτα να κοροϊδεύεις! Φωτιά τρεις φορές!
Αυτό το πανί είναι πολύ περίεργο...
Δεν μοιάζει αυτοί είναι οι ψαράδες.
Ξανά φωτιά.
Αυτοί είναι οι άντρες μας!
Οι άντρες μας!
Βιαστείτε, κύριοι!
Από εδώ!
Παύση!
Σταμάτα, άθλιο δόκιμο!
Παύση!
Μάσα...
Γαλάζια Μάτια!
Οχι.
Γαλάζια Μάτια!
Το Τέλος